Ik heb vanavond kerkenraadsvergadering gehad. Tot mijn verrassing was er bij de scriba een brief binnengekomen van een bruidspaar dat graag gewild had dat ik de inzegening van hun huwelijk zou doen, maar daar gezien mijn gezondheid en mijn gezinssituatie toch maar liever vanaf zag. Zij hadden mijn collega in Rossusm al benaderd. De kerkenraad was zeer begripvol voor dit bruidspaar dat natuurlijk wilde dat hun trouwdag vlekkeloos zou verlopen en vond dat ik daar ook maar begrip voor moest hebben. Ik heb -grootmoedig- gezegd dat wat dit bruidspaar betreft de kerkenraad niet anders kon doen dan instemmen met hun verzoek, maar dat de discussie in de kerkenraad mij zeer teleurstelde. Ik wens mijn collega, die zonder meer zich beschikbaar stelt, natuurlijk van harte ‘hals- und beinbruch’!

Wel vreemd dat de sriba mij niet van te voren vertelde dat die brief was binnengekomen.

Er waren nog meer akelige dingen op deze vergadering. Niet leuk! Er zijn twee heren en één dame die zich nogal gauw op hun teentjes getrapt voelen en eigenlijk alleen maar toegejuicht willen worden.

Nienke heeft vandaag een pruik gekocht. Gelukkig één in haar natuurlijke haarkleur. Ze ziet er nu minder ziek uit. Dat is leuk. Dit weekend was er een vriend van haar te logeren. Die sliep bij haar in bed. Maar ik geloof dat dat bij deze generatie kan zonder dat er iets gebeurt. Er zou zomaar een volgende keer een andere vriend bij haar kunnen slapen. Ik snap daar niet zoveel van. Maar dat zal het generatieverschil zijn.

Ik ben door Woord en Dienst benaderd voor zes afleveringen Schriftwerk en heb dat na enige aarzeling toch maar toegezegd.