Een herseninfarct?

Zaterdag 27 augustus:
Als om een uur of negen het gras gemaaid wordt in de tuin, stuift Nienke de slaapkamer uit. “Wat is dat nu voor asociaal gedoe. Ik heb al zo’n hoofdpijn!” Ze kruipt terug in bed en probeert te slapen. Om elf uur heb ik een gesprek met de kerkrentmeesters o.l.v. de mediator. Ik durf Nienke niet wakker te maken, zeg voor de slaapkamerdeur: ik ga weg hoor Nienke.
Ik dacht na een uurtje weer thuis te zullen zijn, maar het gesprek duurde tot 2 uur. Toen ik thuis kwam, kwam ook Hans van Steenis eraan. Nienke had haar gebeld.

HvS: Nienke belde of Lieske bij ons was. Want ze had een vergadering in de kerk. Ze heeft nog niets gegegeten en voelt zich niet lekker. Toen ik naar haar toe ging kwam Lieske ook net thuis.
Lieske kreeg verwijten dat ze haar mobiel niet aan had staan.

“Waar bleef je zo lang, en waarom had je je mobiel niet aan staan?”Nienke is onrustig. Ik moet bij haar in de kamer zitten. Ze ademt onrustig en kijkt telkens of ik er wel ben. Dan opeens moet ik weg. Ze heeft weer een aanval en wil alleen zijn. Ik ga naar mijn studeerkamer boven. Hoor opeens gestommel. Doe de deur open en zie Nienke op haar rug op de grond in de badkamer liggen. Als ik bij haar ben is ze ook al weer opgestaan. Haar mond staat scheef, aan de rechterkant, ze komt niet goed uit haar woorden, zegt Laat me met rust. Schiet de logeerkamer in en gaat daar in bed liggen. Ik bel de huisartsenpost, krijg eerst de assistente, die mij vraagt of mijn dochter wel weet dat ik bel, want ze is meerderjarig. Vervolgens krijg ik dan toch de arts aan de telefoon. Die wil Nienke zelf spreken. Ik neem de telefoon mee naar de logeerkamer, ben bang dat Nienke erg agressief zal reageren, zeg haar dat er een dokter aan de telefoon is, die haar wil spreken, en geef haar de telefoon. Ze is rustig en zegt tegen de dokter dat ze wil slapen. Afgesproken wordt dat ze over twee uur zelf weer zal bellen en dat ik haar daaraan zal herinneren. Ik bel Hans, vraag haar te komen. En bel ook Marieke en Marco met de vraag of ze willen komen. Ik bel ook Nico Vlaming en vraag of hij mijn dienst voor de zondag wil overnemen.

HvS: 's Middags belde Lieske overstuur. Ze had Nienke gevonden op de grond boven, verward. En ze heeft de huisartsenpost gebeld.

Na twee uur Nienke wakker maken. “Hoe kom ik in dit bed?”, vraagt ze. Ze belt met de dokter. We kunnen om 20.00 uur op de huisartsenpost komen. Nienke komt naar beneden. Marieke en Marco zijn er ondertussen. .....
Na twee uur Nienke wakker maken. Ze belt met de dokter. We kunnen om 8 uur op de huisartsenpost komen. Nienke komt naar beneden. Marieke en Marco zijn er ondertussen. .....
Marieke: Op het moment dat we Nienke mee willen nemen naar de huisartsenpost begint ze onrustig te worden, als ze rechtop gaat zitten wordt ze duizelig, dus dan wil ze weer even liggen, als ze rechtop zit gaat ze kort en snel achter elkaar ademen (hyperventilatie-achtig). Wij mogen niet blijven kijken, alleen Marco blijft bij haar. Ze krijgt dan heftige spasmen, Marco kan haar nauwelijks bedwingen, ze begint overmatig te transpireren en is niet aanspreekbaar. De aanval is kort maar ze is daarna verward en praat moeilijk. Ze voelt getintel rond haar mond en op haar armen en benen.
Marco belt de huisartsenpost, zegt dat de dokter naar ons moet komen. Rond negen uur is ze er. Nienke praat moeilijk en is wat verward.


Marieke:
De huisarts van de huisartsenpost controleert alle reflexen en doet wat neurologische testen, ze controleert de bloedsuiker. Alles is normaal.

We worden toch naar het ziekenhuis doorverwezen voor een spoedafspraak met de neuroloog. Nienke moet opnieuw in de auto worden vervoerd. Uiteindelijk lukt het haar om op te staan en in de auto te leggen.
Terwijl ze achter in de auto ligt is ze rustig, praat nog steeds verward en stelt regelmatig dezelfde vragen. Aangekomen bij het ziekenhuis lijkt ze toch weer een aanval te hebben gehad, ze komt nu helemaal niet uit haar woorden, heeft overmatige speekselvloed en wil zo snel mogelijk naar de eerste de beste prullebak om over te geven.

Vervolgens wordt ze onderzocht. Uit het onderzoek blijkt dat haar reflexen normaal zijn, geen krachtsvermindering heeft, de bovenste en onderste gezichtsspieren functioneren goed, ze is alleen nog erg verward, heeft moeite met rekensommen en jaartallen en stelt weer steeds dezelfde vragen. Verder moet ze vaak uitgebreid gapen en kan ze niet stilliggen, ze is erg onrustig.

Eenmaal boven vraagt de verpleegkundige of ze direct wil slapen, ze zegt: nou, ik heb eigenlijk wel honger, want ik heb de hele dag nog niets gegeten.

HvS: Lieske belde vanuit GZG. Adrie was net bij ons om Mare's te halen. Nienke heeft een hartfilmpje gehad en krijgt een scan. Adrie en ik zijn naar de pastorie gegaan: oven gecontroleerd, vaatwasser uitgeruimd.