Zondag 11 september
Ik ben ’s morgens bezig het balkon in orde te maken voor de poezen. Nienke slaapt lang. Oma heeft op de voicemail ingesproken dat ze onderweg zijn naar Zaltbommel. Als ik Nienke, die nog in bed ligt, vertel dat Oma komt, wordt ze heel boos. Ze wil geen onaangekondigd bezoek. Ik moet dat eerst aan haar vragen en moet nu Oma maar afbellen. Ik leg uit dat dat niet kan en dat ik hier ook door word overvallen. Ze komt er nog een paar keer op terug. Als Oma en Pé er zijn komt ze uiteindelijk toch naar beneden, groet hen beleefd en neemt aan het gesprek deel.
Hans v.S.: Lieske had Joop aan de telefoon, afgebroken door gillen van Nienke. Ik er naar toe. Oma en Pé waren er net, ben weer teruggegaan. Later belde Lieske.
Hans v.S. kwam. Nienke is onrustig, dekens af, met de benen bewegen, stuurt ons weg. Ik laat Hans het balkon zien. Als we beneden komen treffen we Nienke zittend in een hoekje van de bank verkrampt aan.
Ze zei niets, zag niets, beefde, was warm. Natte doek op haar gezicht, neemt die in haar handen en blijft er onrustig in knijpen. Na de aanval gaf ze gal over.
Huisartsenpost gebeld. Dokter geweest. Hyperventilatie?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten