vrijdag 4 november 2005
Toen we vandaag even na 15.00 uur in het ziekenhuis waren, kwam Nienke net terug van de bestraling. Het viel mee, Nienke was opgewekt en flink. We zijn naar het restaurant gelopen (zonder rolstoel), en hebben daar gezellig gepraat, over van alles en ook over de ziekte. Toevallig belde Joanne naar Tineke's mobiel, en zo hebben Nienke en Joanne ook nog even gebabbeld. Om 17.35 kwam Eric en om 18.30 gingen we weer naar huisWe vonden het fijn dat Nienke een goede dag had en hopen dat dat vaker gebeurt! Tineke en Henk
1 opmerking:
Van Eric.
Vrijdag op bezoek geweest bij Nienke. Zij zat met haar oom en tante in het kleine restaurant. Toen ik er binnenstapte merkte ik dat ze me wel zag komen, maar niet herkende. Later zei ze dat ze me wel herkende, maar aan meer aan de manier waarop ik loop. Nienke was levendig en had redelijk veel praatjes. Ook maakte ze af en toe grapjes. Ik vond haar ook iets beter uitzien dan de vorige week vrijdag. En ik had het idee, dat ze iets was aangekomen. Dat zei ze naderhand ook.
Na ongeveer een half uur vertrokken haar oom en tante. Wel ging ze met hun nog even naar de kamer, omdat daar de jassen lagen. In tegenstelling tot de week ervoor had ze nu niet de rolstoel bij zich.
Nadat het vertrek van haar oom en tante zijn wij nog in het restaurant blijven zitten. Samen hebben we gegeten. Nienke had vlak daarvoor nog een broodje kroket gehad. Nu wilde ze een omelet. Maar gewoon, alleen ei, zonder iets anders als kaas of ham. Het werd wel een erg flinke omelet en die at ze helemaal op. Daarbij heeft ze ook nog eens 2 flinke koppen warme chocolademelk met veeeel slagroom gehad.
Na het eten werd Nienke ineens ook serieus. Ze begon over testament, erfenis, notaris. Wat met de katten als ze er niet meer is. Maar ze werd niet zwaarmoedig. Ze kon er gewoon over praten.
Een reactie posten