Dag Hans,
Vandaag naar AvL geweest. Bij de internist kreeg Nienke een pijnaanval. Hij schrok daarvan en zei dat hij vreesde dat het niet van de gordelroos kwam, maar van de tumor. Bovendien zei hij dat mijn broer zijn plaats moest weten. Daarmee was Nienke ieder spoortje van hoop ontnomen. Ze kwam thuis en begon zich af te reageren op mij. Je weet niet half wat voor discussies je dan kunt krijgen. Vandaar dat stukje uit Job. Dat is niet mijn vraag. Ik ben niet op zoek. Zij zegt telkens dat het Licht voor haar niet is opgegaan. Vanmiddag, bij de zoveelste aanval, zei ze nog: Er is daar iemand, die zogenaamde lieve God in de hemel, en die doet er ook niets aan. Als ze de Here God te spreken zou krijgen, dan zou zij heel wat te bediscussieren hebben. Vandaar. In ieder geval: ik vind Prediker een relativering van het leven, die meer past bij oudere mensen die in het leven teleurgesteld zijn, dan bij zo’n jong mens die niet weet wat haar overkomt en waar ze dat allemaal aan te danken/te wijten heeft, en niet voor niets steeds ‘Godverdomme’ roept. En als ze dat roept zeg ik: Zeg dat wel!
Groet, Lieske
Geen opmerkingen:
Een reactie posten