Biopt

Zaterdag 22 oktober.
Om 8.00 belt Joost: Nienke staat gepland voor 9.00 uur. Mooi! Ik zal er tegen 10.00 zijn, om haar op te wachten. Het duurt lang. Om 12.00 is ze nog niet terug op zaal. De verpleging belt: het blijkt dat de neuro-chirurg het niet kon vinden. Hij had er een microscoop bij laten halen. Ondertussen zijn Oma en Pe gekomen. Om een uur of drie mag ik naar de uitslaapkamer. “Wat doe je hier nou? Je mag hier helemaal niet komen!” Nienke is goed wakker. Als haar pijnmedicatie goed is ingesteld en er een catheter is aangebracht gaat ze naar haar kamer. Daar komt even later de neuro-chirurg met assistent. Hij legt uit waarom hij eerst geen goed biopt kon vinden: het bleek tussen de vliezen en het ruggemerg te zitten. Ook hij vindt dat het nu direct moet worden nagekeken. Ik heb er niet op zatermorgen een biopt uitgehaald om dat in de formaline te leggen. Hij vertelt Nienke dat het overal zit: in haar hersenen en in haar hele wervelkolom en zegt: “Je bent heel erg ziek”.
Om vijf uur ga ik weer naar huis. Ik moet nog wat voorbereiden aan de dienst. Hans en Joop komen, en we eten wat kaasfondue. Net als Adrie ook komt, belt Oma: Nienke vraagt of je nog even komt. Het is half tien. Ik ga met Adrie naar Utrecht. Nienke wordt rustig als ik er ben, en gaat slapen. Ze kan bijna niets meer zien.