zondag 23 oktober 2005

Een drain

Zondag 23 oktober
Dienst in de Sint Maarten. Afscheid van Reitze Smits. Thuisgekomen geeft m’n mobiel 20 gemiste telefoontjes aan. Het blijkt dat de dokter met de familie wil spreken. Oma en ik gaan in een rotgang naar Utrecht. Hans en Marieke zijn er al. We krijgen te maken met dr. Beerepoot, neuro-onkoloog. Hij is van nu aan de behandelend arts. Nienke is niet wakker te krijgen. We spreken met hem in een spreekkamer. Hij vertelt dat Nienke een pineoblastoom heeft, maar dat wisten we onderhand zelf ook al. Men wil niet blind behandelen. Hij is in overleg met de Daniël de Hoed kliniek. Het is een zeldzame tumor, daarom kost het veel overleg voordat er behandeld kan worden. Maar hij wil nu iets doen om de toestand van Nienke te verbeteren: nl. een drain aanleggen. Ik vraag of ze dan, om de wachttijd door te komen, ook dexamethason kan krijgen, een pepmiddel, zodat ze zich wat beter zal voelen en ook weer eetlust krijgt.
Om 17.00 uur gaat Nienke naar de recovery om klaargemaakt te worden voor de operatie. Tegen 8.00 laat ze bellen vanaf de recovery: dat ze tegen mij moesten zeggen dat het goed met haar ging. Ze zal wel gedacht hebben: voordat mijn moder hier weer op de recovery komt.....Om 8.00 komt ze terug, met drain en klaar wakker. Een stukje van haar hoofd is kaalgeschoren. Ik kom net iets later. Ja, mama moest zeker eerst een sigaretje roken. Ik beloof dat ik ophou met roken als zij beter wordt. Ze gaat gelijk Joop en Hans bellen om dat te vertellen.
Ze is druk. Abigaël en vriend komen ook nog. Ik vertel haar dat ze een pineoblastoom heeft en dat je daarover op Internet veel kunt vinden. Dat er in Amerika ook een jongen van 18 was, die op psychiatrie was terecht gekomen. Ze vraagt of ik beneden even op internet kan zoeken. De PC’s zijn stuk zegt Marco. Ja, wat dan? O, dan bel ik papa wel even kan hij het op internet opzoeken! Papa aan de telefoon: of ben je bezig met je vriendinnetje?
Ongeremd en druk is ze. Als Abigaël en vriend, en Marieke en Marco weg zijn, blijf ik nog even tot ze wat tot rust gekomen is. Ze zit rechtop in bed, bij het voeteneind haar deken goed te doen.

Geen opmerkingen: